Spółdzielnia uruchomiła system 1 maja 2012 r. i od tego momentu można zgłaszać się do administracji w celu uzyskania dostępu do strony.

Źródło: um.warszawa.pl

Wczoraj hucznie świętowaliśmy otwarcie Mostu im. Marii Curie-Skłodowskiej, a dziś na przeprawie przez Wisłę pojawiły się pierwsze samochody. Byli to głównie mieszkańcy Bielan i przeciwległej Białołęki, którzy w niedzielne popołudnie zwiedzali nową inwestycję Warszawy. Pojawiły się też pierwsze korki. Jednak największa próba dla bielańskich ulic, parkingów w okolicach stacji Metra Młociny i Wawrzyszew oraz komunikacji miejskiej nastąpi w poniedziałek rano.

Czekamy na Wasze opinie na temat „Mostu Północnego”. Opiszcie też swoje spostrzeżenia z pierwszych dni rewolucji komunikacyjnej.
Zapraszamy do komentowania na naszym forum.

Co roku drogowców, mających dbać o odśnieżanie naszych dróg, zaskakuje zima. Tym razem, nieoczekiwanym nadejściem zaskoczyła …wiosna. Oczywiście, zaskoczyła nie tyle drogowców, co nas wszystkich. Niezmienione zimowe opony oczekiwały na kołach naszych samochodów na miejsce w piwnicach, w których jeszcze w piątek nienasmarowane rowery kurzyły się tuż obok wrotek i deskorolek. W sobotni ranek trzeba było na cito uruchamiać sprzęt, aby dołączyć do sąsiadów rozkoszujących się już pierwszym ciepłym weekendem tego roku. Alejki Wawrzyszewa zapełniły się rowerzystami, rolkowcami, skejtami, spacerowiczami oraz mamami i „tatami” z pociechami w wózkach.
O dziwo, wiosna zaskoczyła też naturę. Pąki nie zdążyły wyjść jej na przywitanie, przez co byliśmy zmuszeni oglądać gołe gałęzie drzew i krzewów. Najbardziej chyba jednak zaskoczone były nasze wawrzyszewskie kaczki krzyżówki. Kiedy, jak co dzień, pracowicie tuptały po lodzie skuwającym stawy Brustmana, żeby wreszcie go skruszyć i dobrać się do wielkiego talerza przepysznych larw komarów, podanych z surówką z wodorostów, nagle nadeszły upały. Bidulki nie mogły zrzucić swych pierzastych kubraków, bo my, oczywiście, wyskoczyliśmy z chęcią z wszelkich puchowych kurtek i grubych swetrów. Wielka szkoda, że dwudziestostopniowe ciepełko nie zdążyło do końca stopić lodowej pokrywy stawów. Ale i tak wszyscy byli zadowoleni, że tak ładna pogoda wypadła akurat w weekend, a nie w dni, które zazwyczaj spędzamy w biurach i korporacyjnych fabrykach. Kaczki również były szczęśliwe, bo dla nich ukochani spacerowicze są zawsze niezawodnymi dostawcami smakowitej bułki.

Pochodziła z rodziny kolejarza. W dzieciństwie uczęszczała do szkoły baletowej przy Teatrze Wielkim w Warszawie. W wieku 16 lat zadebiutowała w teatrzyku „Sfinks”. W okresie występów w teatrze „Wesoły Ul” w Lublinie zyskała popularność jako wykonawczyni piosenek o tematyce żołnierskiej. Po upadku lubelskiego teatru wróciła do Warszawy i podjęła pracę w kabarecie „Miraż”, a później rozpoczęła karierę jako szansonistka w kabarecie „Qui Pro Quo”.

Ogromną rolę w ukształtowaniu jej scenicznej dojrzałości odegrał Fryderyk Jarosy. Pod jego kierunkiem wykształciła swój niepowtarzalny styl, stając się dojrzałą artystką. Sławę, nieprzemijającą do wybuchu wojny, dało jej wykonanie piosenki „Miłość ci wszystko wybaczy” z filmu „Szpieg w masce” z 1933. Piosenka ta stała się w pewnym sensie wizytówką Hanki Ordonówny. Występowała za granicą, m.in. w Paryżu, Berlinie i w Wiedniu.

W 1931 Hanka Ordonówna wyszła za mąż za hrabiego Michała Tyszkiewicza, który był też autorem tekstów wielu jej piosenek. Mimo że została hrabiną, nadal występowała w kabarecie i dodatkowo jeździła konno w rewii cyrkowej. Intensywna praca spowodowała powrót choroby płuc, z której udaje jej się wyleczyć dzięki intensywnej opiece męża i lekarzy. Po powrocie do zdrowia koncertowała w Stanach Zjednoczonych, skąd powróciła do Polski jesienią 1939 roku.

Po wybuchu II wojny światowej przebywała początkowo w Warszawie, gdzie jesienią 1939 została uwięziona na Pawiaku, skąd wydobył ją mąż i sprowadził do Wilna. Aresztowana przez NKWD po aneksji Litwy przez ZSRR, została wywieziona do łagru w Uzbekistanie, a jej mąż został wywieziony w głąb Rosji.

W czasie zesłania powróciła jej choroba płuc z uwagi na trudne warunki życia. Po uwolnieniu w następstwie układu Sikorski-Majski Ordonówna początkowo zorganizowała teatr w polskim ośrodku w Tocku, później jednak zajęła się organizowaniem pomocy dla osieroconych dzieci polskich wygnańców. Z uwagi na stan zdrowia ewakuowana do Taszkentu, w tym okresie też spotkała się ponownie z mężem. Ewakuowana razem z sierocińcem przez Bombaj w Indiach do Bejrutu w Libanie po zerwaniu przez ZSRR stosunków z rządem RP, co nastąpiło po ujawnieniu w 1943 masakry katyńskiej.

Pogarszający się stan zdrowia zmusił ją do zamieszkania z mężem w Bejrucie i poważniejszego leczenia. Zmarła w Bejrucie na gruźlicę i tam pochowana. Na jej grobie w Bejrucie wykuto napis: ŚP Maria Hanna Tyszkiewiczowa Hanka Ordonówna Ur. 25 IX 1902 zm. 8 IX 1950 Tyś jest ucieczką moją od ucieśnienia zachowasz mię i piosenkami radosnego wybawienia uraczysz mię Ps. XXXII. 7.

W 1990 roku prochy Hanki Ordonówny sprowadzono do Polski i pochowano na warszawskich Powązkach. W tym samym roku jej imię nadano Szkole Podstawowej nr 209 w Warszawie. Szkoła ta, zlokalizowana na warszawskim Wawrzyszewie, w dniu 23 XI 2011 roku obchodziła Jubileusz 50-lecia.

Źródło: