W 1934 r. zapadła decyzja o likwidacji lotniska mokotowskiego, w jego miejsce miały powstać trzy inne: lotnisko sportowe na Bielanach, wojskowe na Okęciu i komunikacyjne na Gocławiu. Do budowy lotniska bielańskiego przystąpiono w roku 1938. W 1939 r. wytyczone było pole wzlotów, jednak bez zbudowania budynków.

W czasie II wojny światowej lotnisko zostało zajęte i znacznie rozbudowane przez Niemców. W roku 1944 stacjonowały tu cztery eskadry rozpoznawcze Luftwaffe. Znajdowała się tutaj także tymczasowa baza dla tranzytowych lotów transportowych, służących do uzupełnienia stanów i sprzętu z frontu wschodniego. Pod lotnisko zajęto ogromny teren pomiędzy Wawrzyszewem, Gacią (Radiowo), Placówką, Młocinami i Bielanami. Od strony obecnych starych Bielan granica szła od Wawrzyszewa ulicą Wolumen, którą prostoliniowo przedłużono aż do Marymonckiej (dziś przedłużenie to nie istnieje). Od tej ostatniej ulicy przeprowadzono wzdłuż nowej drogi bocznicę kolei łomiankowskiej, w nowej roli zaopatrującej lotnisko. Jednocześnie zlikwidowano stację na Młocinach, ale wykorzystywano stację przy AWF-ie, gdzie wyładowywano zaopatrzenie i opał dla niemieckiego garnizonu. Wzdłuż ul. Wolumen i jej przedłużenia, od strony obecnej ul. Lindego i lasku, Niemcy wystawili rząd baraków oraz jeden znacznie większy, dwuskrzydłowy budynek, który stał na terenie obecnego lasku, w pobliżu ul. Kasprowicza (zachowały się betonowe piwnice). Samoloty wykorzystywały nie tylko stary pas, ale też trawiaste lądowiska. Przebudowa lotniska doprowadziła do zaniku wielu dawnych, lokalnych dróg i utworzenia nowych.
W połowie kwietnia 1943 r. doszło do pierwszej polskiej akcji na terenie lotniska, kiedy to grupa sabotażowa AK por. Konstantego Kierkowskiego ps. „Giedroyć” spaliła barak i skład materiałów pędnych.
Niezwykłym wydarzeniem była katastrofa niemieckiego Junkersa, który spadł na dom przy ul. Zuga 6. Stało się to już po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej.

Plan ataku AK "Osjan" na lotnisko bielańskie

W nocy z 3 na 4 maja 1944 r. na lotnisku bielańskim oddział specjalny AK „Osjan” kpt. Jana Andrzejewskiego ps. „Jan” zniszczył aż pięć samolotów transportowych Ju-52/3m. Atak ten był zaskoczeniem dla Niemców, podejrzewano nawet, że zniszczenia nastąpiły w wyniku alianckiego nalotu, dzięki czemu oddział wycofał się bez strat.
Po wybuchu powstania „Grupa Kampinos” AK w dniach 1 i 2 sierpnia 1944 r. przeprowadziła kolejne ataki na lotnisko, ale nie były one udane z uwagi na znaczną przewagę wojsk niemieckich (więcej nt. tych akcji w artykule z 1 sierpnia 2009 r. pt. Godzina „W” na Wawrzyszewie i w okolicy). Lotniska nie udało się opanować, ale straty zadane przez partyzantów uniemożliwiły wykorzystanie lotniska przeciw Warszawie.

Ostatecznie lotnisko zlikwidowano na początku lat 50. XX wieku – jego teren zagospodarowano użytkami rolnymi, głównie pastwiskami.  Obecnie na tym terenie znajdują się osiedla Wrzeciono i Wawrzyszew.

Źródło: „Bielany. Przewodnik Historyczno-Sentymentalny”, praca zbiorowa, wyd. Urząd Dzielnicy Bielany m.st. Warszawy, Warszawa-Bielany 2003